(นิทานชาดก 500 ชาติ) สัพพทาฐิชาดก ผู้มีบริวารมาก

ธรรมะนิทานชาดก 500 ชาติ
เรื่องสัพพทาฐิชาดก ผู้มีบริวารมาก

นิทานธรรมะชาดก 500 ชาติ เรื่องสัพพทาฐิชาดก ผู้มีบริวารมาก
Time : 13.10 minutes

สัพพทาฐิชาดก : ชาดกว่าด้วยผู้มีบริวารมากเป็นใหญ่ได้

ในอดีตกาลครั้งพระเจ้าพรหมทัตเสวยราชสมบัติอยู่ในกรุงพาราณสี
พระโพธิสัตว์ได้เป็นปุโรหิตของ พระองค์ เป็นผู้จบไตรเพทและศิลปศาสตร์ ๑๘ ประการ
รอบรู้ปฐวีวิชัยมนต์ ที่เรียกว่า ปฐวีวิชัยมนต์นั้น
คือมนต์กลับใจให้หลงอยู่มาวันหนึ่งพระโพธิสัตว์คิดว่า
จักสาธยายมนต์นั้น จึงนั่งทำการสาธยายมนต์บนหินดาดที่เนินผาแห่งหนึ่ง
นัยว่ามนต์นั้นผู้มีใจวอกแวกความทรงจำไม่ดี ไม่สามารถจะให้สำเร็จได้
เพราะฉะนั้นปุโรหิตนั้นจึงสาธยายในที่เช่นนั้น
ในเวลาที่ท่านปุโรหิตทำการสาธยาย มีสุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งนอนอยู่ในโพรงแห่งหนึ่ง
ได้ยินมนต์นั้นเหมือนกัน ได้ท่องจำจนแคล่วคล่อง
นัยว่าสุนัขจิ้งจอกตัวนั้นในอัตภาพอดีตก่อนหน้านั้น ได้เป็นพราหมณ์ผู้หนึ่ง
ซึ่งแสดงแคล่วคล่องปฐวีวิชัยมนต์พระโพธิสัตว์ ทำการสาธยายแล้วลุกไป
กล่าวว่ามนต์ของเรานี้แคล่วคล่องหนอ
สุนัขจิ้งจอกออกจากโพรงกล่าวว่า ท่านพราหมณ์ผู้เจริญ
มนต์นี้แคล่วคล่องแก่ข้าพเจ้า ยิ่งกว่าท่านเสียอีก แล้ววิ่งหนีไป
พระโพธิสัตว์คิดว่า สุนัขจิ้งจอกนี้จักทำอกุศลใหญ่หลวง
จึงติดตามไปได้หน่อยหนึ่ง สุนัขจิ้งจอกได้หนีเข้าป่าไป
สุนัขจิ้งจอกไปงับนางสุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่ง ..